HumorBoeken Literatuur

G798 | Kavita (gedicht)

Hij schreef al jaren voordat hij haar ontmoette,
omdat hij dacht dat woorden de wereld konden veranderen, 
omdat sommige gevoelens zich niet lieten bewaren in stilte. 
Hij vulde bladzijde na bladzijde met gedachten, 
alsof iedere zin hem dichter bij iets onbekends zou brengen.

als het begin van een nieuw verhaal,
als de reden waarom het ooit begonnen was.
Zonder het te weten herschreef zij zijn dagen,
lang voordat hij haar zijn geliefde durfde noemen.

Sindsdien klonken woorden anders, 
alsof iedere letter eindelijk wist

waarom zij ooit was geschreven.

Hij bewonderde haar om wat zij was, 
om wat zij in hem achterliet. 
Een rust die hij nergens anders vond,
een glimlach die nog bleef wanneer zij allang vertrokken was.

Er waren dagen waarop zij niets bijzonders zei, 
geen grote beloften, geen onvergetelijke woorden, 
en toch droeg hij juist die kleine gesprekken met zich mee, 
alsof eenvoud het kostbaarste was dat liefde kon schenken.

Hij zag hoe zij schoonheid vond in gewone momenten. 
In een lange wandeling zonder bestemming. 
In de eerste avondlucht na een warme dag. 
In stilte die niet gevuld hoefde te worden,
omdat zij elkaar daarin al hadden gevonden.

En telkens wanneer hij haar aankeek, 
vroeg hij zich af hoe iemand zo vanzelfsprekend 
zo'n onmisbaar deel van zijn leven kon worden, 
zonder ooit daarom te hebben gevraagd.
 

Hij had gedichten geschreven over de seizoenen,
over de nacht, de sterren en de horizon, 

maar geen ervan droeg de warmte 
van één blik die zii hem achteloos schonk.
 

Langzaam begreep hij dat hij haar nooit zou kunnen beschrijven,
omdat zij onbereikbaar was geworden, door zijn eigen fouten,
omdat iedere vergelijking tekort zou schieten.
Geen beeld, geen metafoor, geen zorgvuldig gekozen vers 
kon bevatten wat zij voor hem was geworden.
 

En toch bleef hij schrijven 
om te proberen haar te verklaren, 
om haar te bewaren, zoals men een kostbaar moment bewaart
zonder het ooit werkelijk te kunnen bezitten.

Want uiteindelijk besefte hij iets 
wat geen enkel gedicht hem eerder had geleerd:

van alle woorden
die hij ooit had geschreven
bleef zij zijn mooiste Kavita.